«Анатомия меланхолии»

2444. Exuritur sanguis et venae obstruuntur, quibus obstructis prohibetur transitus Chili ad jecur, corrumpitur et in rugitus et flatus vertitur.

2445. Stomacho laeso robur corporis imminuitur, et reliqua membra alimento orbata, &c.

2446. Hildesheim.

2447. Habuit saeva animi symptomata quae impediunt concoctionem, &c.

2448. Usitatissimus morbus cum sit, utile est hujus visceris accidentia considerare, nec leve periculum hujus causas morbi ignorantibus.

2449. Jecur aptum ad generandum talem humorem, splen natura imbecillior. Piso, Altomarus, Guianerius.

2450. Melancholiam, quae fit a redundantia humoris in toto corpore, victus imprimis generat qui eum humorem parit.

2451. Ausonius.

2452. Seneca cont. lib. 10. cont. 5.

2453. Quaedam universalia, particulariae, quaedam manifesta, quaedam in corpore, quaedam in cogitatione et animo, quaedam a stellis, quaedam ab humoribus, quae ut vinum corpus varie disponit, &c. Diversa phantasmata pro varietate causae externae, internae.

2454. Lib. 1. de risu. fol. 17. Ad ejus esum alii sudant, alii vomunt, stent, bibunt, saltant, alii rident, tremunt, dormiunt, &c.

2455. T. Bright. cap. 20.

2456. Nigrescit hic humer aliquando supercalefactus, aliquando superfrigefactus. Melanel. a Gal.

2457. Interprete F. Calvo.

2458. Oculi his excavantur, venti gignuntur circum praecordia et acidi ructus, sicci fere ventres, vertigo, tinnitus aurium, somni pusilli, somnia terribilia et interrupta.

2459. Virg. Aen.

2460. Assiduae eaeque acidae ructationes quae cibum virulentum culentumque nidorem, et si nil tale ingestum sit, referant ob cruditatem. Ventres hisce aridi, somnus plerumque parcus et interruptus, somnia absurdissima, turbulenta, corporis tremor, capitis gravedo, strepitus circa aures et visiones ante oculos, ad venerem prodigi.

2461. Altomarus, Bruel, Piso, Montaltus.

2462. Frequentes habent oculorum nictationes, aliqui tamen fixis oculis plerumque sunt.

2463. Cent. lib. 1. Tract. 9. Signa hujus morbi sunt plurimus saltus, sonitus aurium, capitis gravedo, lingua titubat, oculi excavantur, &c.

2464. In Pantheon cap. de Melancholia.

2465. Alvus arida nihil dejiciens cibi capaces, nihilominus tamen extenuati sunt.

2466. Nic Piso Inflatio carotidum, &c.

2467. Andreas Dudith Rahamo. cp. lib. 3. Crat epist. multa in pulsibus superstitio, ausim etiam dicere, tot differentias quae describuntur a Galeno, neque intelligi a quoquam nec observari posse.

2468. T. Bright. cap. 20.

2469. Post. 40. aetat. annum, saith Jacchinus in 15. 9. Rhasis Idem. Mercurialis consil. 86. Trincavelius, Tom. 2. cons. 17.

2470. Gordonius, modo rident, modo flent, silent, &c.

2471. Fernelius consil. 43. et 45. Montanus consil. 230. Galen de locis affectis, lib. 3 cap. 6.

2472. Aphorism et lib. de Melan.

2473. Lib. 2. cap. 6. de locis affect. timor et moestitia, si diutius perseverent, &c.

2474. Tract. posthumo de Melan. edit. Venetiis 1620. per Bolzettam Bibliop. Mihi diligentius hanc rem consideranti, patet quosdam esse, qui non laborant maerore et timore.

2475. Prob. lib. 3.

2476. Physiog lib. 1. c. 8. Quibus multa frigida bilis atra, stolidi et timidi, at qui calidi, ingeniosi, amasii, divinosi, spiritu instigati, &c.

2477. Omnes exercent metus et tristitia, et sine causa.

2478. Omnes timent licet non omnibus idem timendi modus Aetius Tetrab. lib. 2. sect. c. 9.

2479. Ingenti pavore trepidant.

2480. Multi mortem timent, et tamen sibi ipsis mortem consciscunt, alii coeli ruinam timent.

2481. Affligit eos plena scrupulis conscientia, divinae misericordiae diffidentes, Orco se destinant foeda lamentatione deplorantes.

2482. Non ausus egredi domo ne deficeret.

2483. Multi daemones timent, latrones, insidias, Avicenna.

2484. Alii comburi, alii de Rege, Rhasis.

2485. Ne terra absorbeantur. Forestus.

2486. Ne terra dehiscat. Gordon.

2487. Alii timore mortis timentur et mala gratia principum putant se aliquid commisisse et ad supplicium requiri.

2488. Alius domesticos timet, alius omnes. Aetius.

2489. Alii timent insidias. Aurel. lib. 1. de morb. Chron. cap. 6.

2490. Ille charissimos, hic omnes homines citra discrimen timet.

2491. Virgil.

2492. Hic in lucem prodire timet, tenebrasque quaerit, contra, ille caliginosa fugit.

2493. Quidam larvas, et malos spiritus ab inimicis veneficius et incantationibus sibi putant objectari, Hippocrates, potionem se veneficam sumpsisse putat, et de hac ructare sibi crebro videtur. Idem Montaltus cap. 21. Aetius lib. 2. et alii. Trallianus l. 1. cap. 16.

2494. Observat. l. 1. Quando iis nil nocet, nisi quod mulieribus melancholicis.

2495. tamen metusque causae nescius, causa est metus. Heinsius Austriaco.

2496. Cap. 15. in 9. Rhasis, in multis vidi, praeter rationem semper aliquid timent, in caeteris tamen optime se gerunt, neque aliquid praeter dignitatem committunt.

2497. Altomarus cap. 7. Areteus, triste, sunt.

2498. Mant. Egl. 1.

2499. Ovid. Met. 4.

2500. Inquies animus.

2501. Hor. l. 3. Od. 1. “Dark care rides behind him.”

2502. Virg.

2503. Mened. Heautont. Act. 1. sc. 1.

2504. Altomarus.

2505. Seneca.

2506. Cap. 31. Quo stomachi dolore correptum se, etiam de consciscenda morte cogitasse dixit.

2507. Luget et semper tristatur, solitudinem amat, mortem sibi precatur, vitam propriam odio habet.

2508. Facile in iram incidunt. Aret.

2509. Ira sine causa, velocitas irae. Savanarola. pract. major. velocitas irae signum. Avicenna l. 3. Fen. 1. Tract. 4. cap. 18. Angor sine causa.

2510. Suspicio, diffidentia, symptomata, Crato Ep. Julio Alexandrino cons. 185 Scoltzii.

2511. Hor. “At Rome, wishing for the fields, in the country, extolling the city to the skies.”

2512. Pers. Sat. 3. “And like the children of nobility, require to eat pap, and, angry at the nurse, refuse her to sing lullaby.”

2513. In his Dutch work picture.

2514. Howard cap. 7. differ.

2515. Tract. de mel. cap. 2. Noctu ambulant per sylvas, et loca periculosa, neminem timent.

2516. Facile amant. Altom.

2517. Bodine.

2518. Io. Major vitis patrum fol. 202. Paulus Abbas Eremita tanta solitudine, perseverat, ut nec vestem, nec vultum mulieris ferre possit, &c.

2519. Consult, lib. 1. 17. Cons.

2520. Generally as they are pleased or displeased, so are their continual cogitations pleasing or displeasing.

2521. Omnes excercent, vanae intensaeque animi cogitationes, (N. Piso Bruel) et assiduae.

2522. Curiosi de rebus minimis. Areteus.

2523. Lib. 2. de Intell.

2524. Hoc melancholicis omnibus proprium, ut quas semel imaginationes valde reciperint, non facile rejiciant, sed hae etiam vel invitis semper occurrant.

2525. Tullius de sen.

2526. Consil. med. pro Hypochondriaco.

2527. Consil. 43.

2528. Cap. 5.

2529. Lib. 2. de Intell.

2530. Consult. 15. et 16. lib. 1.

2531. Virg. Aen. 6.

2532. Iliad. 3.

2533. Si malum exasperantur, homines odio habent et solitaria petunt.

2534. Democritus solet noctes et dies apud se degere, plerumque autem in speluncis, sub amaenis arborum umbris vel in tenebris, et mollibus herbis, vel ad aquarum crebra et quieta fluenta, &c.

2535. Gaudet tenebris, aliturque dolor. Ps. lxii. Vigilavi et factus sum velut nycticorax in domicilio, passer solitarius in templo.

2536. Et quae vix audet fabula, monstra parit.

2537. In cap. 18. l. 10. de civ. dei, Lunam ab Asino epotam videus.

2538. Vel. l. 4. c. 5.

2539. Sect. 2. Memb. 1. Subs. 4.

2540. De reb. coelest. lib. 10. c. 13.

2541. l. de Indagine Goclenius.

2542. Hor. de art. poet.

2543. Tract. 7. de Melan.

2544. Humidum, calidum, frigidum, siccum.

2545. Com. in 1 c. Johannis de Sacrobosco.

2546. Si residet melancholia naturalis, tales plumbei coloris aut nigri, stupidi, solitarii.

2547. Non una melancholiae causa est, nec unus humor vitii parens, sed plures, et alius aliter mutatus, unde non omnes eadem sentiunt symptomata.

2548. Humor frigidus delirii causa, humor calidus furoris.

2549. Multum refert qua quisque melancholia teneatur, hunc fervens et accensa agitat, illum tristis et frigens occupat: hi timidi, illi inverecundi, intrepidi, &c.

2550. Cap. 7. et 8. Tract. de Mel.

2551. Signa melancholiae ex intemperie et agitatione spirituum sine materia.

2552. T. Bright cap. 16. Treat. Mel.

2553. Cap. 16. in 9. Rhasis.

2554. Bright, c. 16.

2555. Pract. major. Somnians, piger, frigidus.

2556. De anima cap. de humor. si a Phlegmate semper in aquis fere sunt, et circa fluvios plorant multum.

2557. Pigra nascitur ex colore pallido et albo, Her. de Saxon.

2558. Savanarola.

2559. Muros cadere in se, aut submergi timent, cum torpore et segnitie, et fluvios amant tales, Alexand. c. 16. lib. 7.

2560. Semper fere dormit somnolenta c. 16. l. 7.

2561. Laurentius.

2562. Ca. 6. de mel. Si a sanguine, venit rubedo oculorum et faciei, plurimus risus.

2563. Venae oculorum sunt rubrae, vide an praecesserit vini et aromatum usus, et frequens balneum, Trallian. lib. 1. 16. an praecesserit mora sub sole.

2564. Ridet patiens si a sanguine, putat se videre choreas, musicam audire, ludos, &c.

2565. Cap. 2. Tract. de Melan.

2566. Hor. ep. lib. 2. quidam haud ignobilis Argis, &c.

2567. Lib. de reb. mir.

2568. Cum inter concionandum mulier dormiens e subsellio caderet, et omnes reliqui qui id viderent, riderent, tribus post diebus, &c.

2569. Juvenis et non vulgaris eruditionis.

2570. Si a cholera, furibundi, interficiunt, se et alios, putant se videre pugnas.

2571. Urina subtilis et ignea, parum dormiunt.

2572. Tract. 15. c. 4.

2573. Ad haec perpetranda furore rapti ducuntur, cruciatus quosvis tolerant, et mortem, et furore exacerbato audent et ad supplicia plus irritantur, mirum est quantam habeant in tormentis patientiam.

2574. Tales plus caeteris timent, et continue tristantur, valde suspiciosi, solitudinem diligunt, corruptissimas habent imaginationes, &c.

2575. Si a melancholia adusta, tristes, de sepulchris somniant, timent ne fascinentur, putant se mortuos, aspici nolunt.

2576. Videntur sibi videre monachos nigros et daemonos, et suspensos et mortuos.

2577. Quavis nocte se cum daemone coire putavit.

2578. Semper fere vidisse militem nigrum praesentem.

2579. Anthony de Verdeur.

2580. Quidam mugitus boum aemulantur, et pecora se putant, ut Praeti filiae.

2581. Baro quidam mugitus boum et rugitus asinorum, et aliorum animalium voces effingit.

2582. Omnia magna putabat, uxorem magnam, grandes equos, abhorruit omnia parva, magna pocula, et calceamenta pedibus majora.

2583. Lib. 1. cap. 16. putavit se uno digito posse totum mundum conterere.

2584. Sustinet humeris coelum cum Atlante. Alii coeli ruinam timent.

2585. Cap. 1. Tract. 15. alius se gallum putat, alius lusciniam.

2586. Trallianus.

2587. Cap. 7. de mel.

2588. Anthony de Verdeur.

2589. Cap. 7. de mel.

2590. Laurentius cap. 6.

2591. Lib. 3. cap. 14. qui se regem putavit regno expulsum.

2592. Dipnosophist. lib. Thrasilaus putavit omnes naves in Pireum portum appellantes suas esse.

2593. De hist. Med. mirab. lib. 2. cap. 1.

2594. Genibus flexis loqui cum illo voluit, et adstare jam tum putavit, &c.

2595. Gordonius, quod sit propheta, et inflatus a spiritu sancto.

2596. Qui forensibus causis insudat, nil nisi arresta cogitat, et supplices libellos, alius non nisi versus facit. P. Forestus.

2597. Gordonius.

2598. Verbo non exprimunt, nec opere, sed alta mente recondunt, et sunt viri prudentissimi, quos ego saepe novi, cum multi sint sine timore, ut qui se reges et mortuis putant, plura signa quidam habent, pauciora, majora, minora.

2599. Trallianus, lib. 1. 16. alii intervalla quaedam habent, ut etiam consueta administrent, alii in continuo delirio sunt, &c.

2600. Prac. mag. Vera tantum et autumno.

2601. Lib. de humeribus.

2602. Guianerius.

2603. De mentis alienat. cap. 3.

2604. Levinus Lemnius, Jason Pratensis, blanda ab initio.

2605. “A most agreeable mental delusion.”

2606. Hor.

2607. Facilis descensus averni.

2608. Virg.

2609. Corpus cadaverosum. Psa. lxvii. cariosa est facies mea prae aegritudine animae.

2610. Lib. 9. ad Ahnansorem.

2611. Practica majore.

2612. Quum ore loquitur quae corde concepit, quum subito de una re ad aliud transit, neque rationem de aliquo reddit, tunc est in medio, at quum incipit operari quae loquitur, in summo gradu est.

2613. Cap. 19. Partic. 2. Loquitur secum et ad alios, ac si vere praesentes. Aug. cap. 11. li. de cura pro mortuis gerenda. Rhasis.

2614. Quum res ad hoc devenit, ut ea quae cogitare caeperit, ore promat, atque acta permisceat, tum perfecta melancholia est.

2615. Melancholicus se videre et audire putat daemones. Lavater de spectris, part. 3. cap. 2.

2616. Wierus, lib. 3. cap. 31.

2617. Michael a musian.

2618. Malleo malef.

2619. Lib. de atra bile.

2620. Part. 1. Subs. 2, Memb. 2.

2621. De delirio, melancholia et mania.

2622. Nicholas Piso. Si signa circa ventriculum non apparent nec sanguis male affectus, et adsunt timor et maestitia, cerebrum ipsum existimandum est, &c.

2623. Tract. de mel. cap. 13, &c. Ex intemperie spirituum, et cerebri motu, tenebrositate.

2624. Facie sunt rubente et livescente, quibus etiam aliquando adsunt pustulae.

2625. Jo. Pantheon. cap. de Mel. Si cerebrum primario afficiatur adsunt capitis gravitas, fixi oculi, &c.

2626. Laurent. cap. 5. si a cerebro ex siccitate, tum capitis erit levitas, sitis, vigilia, paucitas superfluitatum in oculis et naribus.

2627. Si nulla digna laesio, ventriculo, quoniam in hac melancholia capitis, exigua nonnunquam ventriculi pathemata coeunt, duo enim haec membra sibi invicem affectionem transmittunt.

2628. Postrema magis flatuosa.

2629. Si minus molestiae circa ventriculum aut ventrem, in iis cerebrum primario afficitur, et curare oportet hunc affectum, per cibos flatus exortes, et bonae concoctionis, &c. raro cerebrum afficitur sine ventriculo.

2630. Sanguinem adurit caput calidius, et inde fumi melancholici adusti, animum exagitant.

2631. Lib. de loc. affect. cap. 6.

2632. Cap. 6.

2633. Hildesheim spicel. 1. de mel. In Hypochondriaca melancholia adeo ambigua sunt symptomata, ut etiam exercitatissimi medici de loco affecto statuere non possint.

2634. Medici de loco affecto nequeunt statuere.

2635. Tract. posthumo de mel. Patavii edit. 1620. per Bozettum Bibliop. cap. 2.

2636. Acidi ructus, cruditates, aestus in praecordiis, flatus, interdum ventriculi dolores vehementes, sumptoque cibo concoctu difficili, sputum humidum idque multum sequetur, &c. Hip. lib. de mel. Galenus, Melanelius e Ruffo et Aetio, Altomarus, Piso, Montaltus, Bruel, Wecker, &c.

2637. Circa praecordia de assidua in flatione queruntur, et cum sudore totius corporis importuno, frigidos articulos saepe patiuntur, indigestione laborant, ructus suos insuaves perhorrescunt, viscerum dolores habent.

2638. Montaltus, c. 13. Wecker, Fuchsius c. 13. Altomarus c. 7. Laurentius c. 73. Bruel, Gordon.

2639. Pract. major: dolor in eo et ventositas, nausea.

2640. Ut atra densaque nubes soli effusa, radios et lumen ejus intercipit et offuscat; sic, etc.

2641. Ut fumus e camino.

2642. Hypochondriaci maxime affectant coire, et multiplicatur coitus in ipsis, eo quod ventositates multiplicantur in hypochondriis, et coitus saepe allevat has ventositates.

2643. Cont. lib. 1. tract. 9.

2644. Wecker, Melancholicus succus toto corpore redundans.

2645. Splen natura imbecilior. Montaltus cap. 22.

2646. Lib. 1. cap. 16. Interrogare convenit, an aliqua evacuationis retentio obvenerit, viri in haemmorrhoid, mulierum menstruis, et vide faciem similiter an sit rubicunda.

2647. Naturales nigri acquisiti a toto corpore, saepe rubicundi.

2648. Montaltus cap. 22. Piso. Ex colore sanguinis si minuas venam, si fluat niger, &c.

2649. Apul. lib. 1. semper obviae species mortuorum quicquid umbrarum est uspiam, quicquid lemurum et larvarum oculis suis aggerunt, sibi fingunt omnia noctium occursacula, omnia busforum formidamina, omnia sepulchrorum terriculamenta.

2650. Differt enim ab ea quae viris et reliquis feminis communiter contingit, propriam habens causam.

2651. Ex menstrui sanguinis tetra ad cor et cerebrum exhalatione, vitiatum semen mentem perturbat, &c. non per essentiam, sed per consensum. Animus moerens et anxius inde malum trahit, et spiritus cerebrum obfuscantur, quae cuncta augentur, &c.

2652. Cum tacito delirio ac dolore alicujus partis internae, dorsi, hypochondrii, cordis regionem et universam mammam interdum occupantis, &c. Cutis aliquando squalida, aspera, rugosa, praecipue cubitis, genibus, et digitorum articulis, praecordia ingenti saepe torrore aestuant et pulsant, cumque vapor excitatus sursum evolat, cor palpitat aut premitur, animus deficit, &c.

2653. Animi dejectio, perversa rerum existimatio, praeposterum judicium. Fastidiosae, languentes, taediosae, consilii inopes, lachrymosae, timentes, moestae, cum summa rerum meliorum desperatione, nulla re delectantur, solitudinem amant, &c.

2654. Nolunt aperire molestiam quam patiuntur, sed conqueruntur tamen de capite, corde, mammis, &c. In puteos fere maniaci prosilire, ac strangulari cupiunt, nulla orationis suavitate ad spem salutis recuperandam erigi, &c. Familiares non curant, non loquuntur, non respondent, &c. et haec graviora, si, &c.

2655. Clisteres et Helleborismum Mathioli summe laudat.

2656. Examen conc. Trident. de coelibatu sacerd.

2657. Cap. de Satyr. et Priapis.

2658. Part. 3. sect. 2. Memb. 5. Sub. 5.

2659. “Lest you may imagine that I patronise that widow or this virgin, I shall not add another word.”

2660. Vapores crassi et nigri, a ventriculo in cerebrum exhalant. Fel. Platerus.

2661. Calidi hilares, frigidi indispositi ad laetitiam, et ideo solitarii, taciturni, non ob tenebras internas, ut medici volunt, sed ob frigus: multi melancholici nocte ambulant intrepidi.

2662. Vapores melancholici, spiritibus misti, tenebrarum causse sunt, cap. 1.

2663. Intemperies facit succum nigrum, nigrities, obscurat spiritum, obscuratio spiritus facit metum et tristiam.

2664. Ut nubecula Solern offuscat. Constantinus lib. de melanch.

2665. Altomarus c. 7. Causam timoris circumfert aler humor passionis materia, et atri spiritus perpetuam animae domicilio offundunt noctem.

2666. Pone exemplum, quod quis potest ambulare super trahem quae est in via: sed si sit super aquam profundam, loco pontis, non ambulabit super eam, eo quod imaginetur in animo et timet vehementer, forma cadendi impressa, cui obediunt membra omnia, et facultates reliquae.

2667. Lib. 2. de intellectione. Susoiciosi ob timorem et obliquum discursum, et semper inde putant sibi fieri insidias. Lauren. 5.

2668. Tract. de mel. cap. 7. Ex dilatione, contractione, confusione, tenebrositate spirituum, calida, frigida intemperie, &c.

2669. Illud inquisitione dignum, cur tam falsa recipiant, habere se cornua, esse mortuos, nasutos, esse aves, &c.

2670. 1. Dispositio corporis. 2. Occasio Imaginationis.

2671. In pro. li. de coelo. Vehemens et assidua cogitatio rei erga quam afficitur, spiritus in cerebrum evocat.

2672. Melancholici ingeniosi omnes, summi viri in artibus et disciplinis, sive circum imperatoriam aut reip. disciplinam omnes fere melancholici, Aristoteles.

2673. Adeo miscentur, ut sit duplum sanguinis ad reliqua duo.

2674. Lib. 2. de intellectione. Pingui sunt Minerva phlegmatici: sanguinei amabiles, grati, hilares, at non ingeniosi; cholerici celerna motu, et ob id contemplationis impatientes: Melancholici solum excellentes, &c.

2675. Trepidantium vox tremula, quia cor quatitur.

2676. Ob ariditatem quae reddit nervos linguae torpidos.

2677. Incontinentia linguae ex copia flatuum, et velocitate imaginationis.

2678. Calvities ob ficcitatis excessum.

2679. Aetius.

2680. Lauren. c. 13.

2681. Tetrab. 2. ser. 2. cap. 10.

2682. Ant. Lodovicus prob. lib. 1. sect. 5. de atrabilariis.

2683. Subrusticus pudor vitiosus pudor.

2684. Ob ignominiam aut turpedinem facti, &c.

2685. De symp. et Antip. cap. 12. laborat facies ob praesentiam ejus qui defectum nostrum videt, et natura quasi opem latura calorem illuc mittit, calor sanguinem trahit, undo rubor, audaces non rubent, &c.

2686. Ob gaudium et voluptatem foras exit sanguis, aut ob melioris reverentiam, aut ob subitum occursum, aut si quid incautius exciderit.

2687. Com. in Arist. de anima. Coeci ut plurimum impudentes, nox facit impudentes.

2688. Alexander Aphrodisiensis makes all bashfulness a virtue, eamque se refert in seipso experiri solitum, etsi esset admodum sanex.

2689. Saepe post cibum apti ad ruborem, ex potu vini ex timore saepe, et ab hepate calido, cerebro calido, &c.

2690. Com. in Arist. de anima, tam a vi et inexperientia quam a vitio.

2691. De oratore, quid ipse risus, quo pacto concitatur, ubi sit, &c.

2692. Diaphragma titillant, quia transversum et nervosum, quia titillatione moto sensu atque arteriis distentis, spiritus inde latera, venas, os, oculos occupant.

2693. Ex calefactione humidi cerebri: nam ex sicco lachrymae non fluunt.

2694. Res mirandas imaginantur: et putant se videre quae nec vident, nec audiunt.

2695. Laet. lib. 13. cap. 2. descript. Indiae Occident.

2696. Lib. 1. ca. 17. cap. de mel.

2697. Insani, et qui morti vicini sunt, res quas extra se videre putant, intra oculos habent.

2698. Cap. 10. de Spirit apparitione.

2699. De occult. Nat. mirac.

2700. “O mother! I beseech you not to persecute me with those horrible-looking furies. See! see! they attack, they assault me!”

2701. “Peace! peace! unhappy being, for you do not see what you think you see.”

2702. Seneca. Quod metuunt nimis, nunquam amoveri posse, nec tolli putant.

2703. Sanguis upupoe cum melle compositus et centaurea, &c. Albertus.

2704. Lib. 1. occult. philos. Imperiti homines daemonum et umbrarum imagines videre se putant, quum nihil sint aliud, quam simulachra animae expertia.

2705. Pythonissae vocum varietatem in ventre et gutture fingentes formant voces humanas a longe vel prope, prout volunt, ac si spiritus cum homine loqueretur, et sonos brutorum fingunt, &c.

2706. Gloucester cathedral.

2707. Tam clare et articulate audies repetitum, ut perfectior sit Echo quam ipse dixeris.

2708. Blowing of bellows, and knocking of hammers, if they apply their ear to the cliff.

2709. Memb. 1. Sub. 3. of this partition, cap. 16, in 9. Rhasis.

2710. Signa daemonis nulla sunt nisi quod loquantur ea quae ante nesciebant, ut Teutonicum aut aliud Idioma, &c.

2711. Cap 12. tract. de mel.

2712. Tract. 15. c. 4.

2713. Cap 9.

2714. Mira vis concitat humores, ardorque vehemens mentem exagitat, quum, &c.

2715. Praefat. Iamblici mysteriis.

2716. Si melancholicis haemorroides supervenerint varices, vel ut quibusdam placet, aqua inter cutem, solvilur malum.

2717. Cap. 10. de quartana.

2718. Cum sanguis exit per superficiem et residet melancholia per scabiem, morpheam nigram, vel expurgatur per inferiores partes, vel urinam, &c., non erit, &c. spen magnificatur et varices apparent.

2719. Quia jam conversa in naturam.

2720. In quocunque sit a quacunque causa Hypocon. praesertim, semper est longa, morosa, nec facile curari potest.

2721. Regina morborum et inexorabilis.

2722. Omne delirium quod oritur a paucitate cerebri incurabile, Hildesheim, spicel. 2. de mania.

2723. Si sola imaginatio laedatur, et non ratio.

2724. Mala a sanguine fervente, deterior a bile assata, pessima ab atra bile putrefacta.

2725. Difficilior cura ejus quae fit vitio corporis totius et cerebri.

2726. Difficilis curatu in viris, multo difficilio in faeminis.

2727. Ad interitum plerumque homines comitatur, licet medici levent plerumque, tamen non tollunt unquam, sed recidet acerbior quam antea minima occasione, aut errore.

2728. Periculum est ne degenereret in Epilepsiam, Apoplexiam, Convulsionem, caecitatem.

2729. Montal. c. 25. Laurentius. Nic. Piso.

2730. Her. de Soxonia, Aristotle, Capivaccius.

2731. Favent. Humor frigidus sola delirii causa, furoris vero humor calidus.

2732. Heurnius calls madness sobolem malancholiae.

2733. Alesander l. 1. c. 18.

2734. Lib. 1. part. 2. c. 11.

2735. Montalt. c. 15. Raro mors aut nunquam, nisi sibi ipsis inferant.

2736. Lib. de Insan. Fabio Calico Interprete.

2737. Nonulli violentas manus sibi inferunt.

2738. Lucret. l. 3.

2739. Lib. 2. de intell. saepe mortem sibi consciscunt ob timorem et tristitiam taedeio vitae affecti ob furorem et desperationem. Est enim infera, &c. Ergo sic perpetuo afflictati vitam oderunt, se praecipitant, his malis carituri aut interficiunt se, aut tale quid committunt.

2740. Psal. cvii. 10.

2741. Job xxxiii.

2742. Job. vi. 8.

2743. Vi doloris et tristitiae ad insaniam pene redactus.

2744. Seneca.

2745. In salutis suae desperatione proponunt sibi mortis desiderium, Oct. Horat l. 2. c. 5.

2746. Lib. de insania. Sic sic juvat ire per umbras.

2747. Cap. 3. de mentis alienat. maesti degunt, dum tandem mortem quam timent, suspendio aut submersione, aut aliqua alia vi, ut multa tristia exempla vidimus.

2748. Arculanus in 9. Rhasis, c. 16. cavendum ne ex alto se praecipitent aut alias laedant.

2749. O omnium opinionibus incogitabile malum. Lucian. Mortesque mille, mille dum vivit neces gerit, peritque Hensius Austriaco.

2750. Regina morborum cui famulantur omnes et obediunt. Cardan.

2751. Eheu quis intus Scorpio, &c. Seneca Act. 4. Herc. O Et.

2752. Silius Italicus.

2753. Lib. 29.

2754. Hic omnis imbonitas et insuavitas consistit, ut Tertulliani verbis utar, orat. ad. martyr.

2755. Plautus.

2756. Vit. Herculis.

2757. Persius.

2758. Quid est miserius in vita, quam velle mori? Seneca.

2759. Tom. 2. Libello, an graviores passiones, &c.

2760. Ter.

2761. Patet exitus; si pugnare non vultis, licet fugere; quis vos tenet invitos? De provid. cap. 8.

2762. Agamus Deo gratias, quod nemo invitus in vita teneri potest.

2763. Epist. 26. Seneca et de sacra. 2. cap. 15. et Epist. 70. et 12.

2764. Lib. 2. cap. 83. Terra mater nostri miserta.

2765. Epist. 24. 71. 22.

2766. Mac. 14. 42.

2767. Vindicatio Apoc. lib.

2768. “Finding that he would be destined to endure excruciating pain of the feet, and additional tortures, he abstained from food altogether.”

2769. As amongst Turks and others.

2770. Bohemus de moribus gent.

2771. Aelian. lib. 4. cap. 1. omnes 70. annum egressos interficiunt.

2772. Lib. 2. Praesertim quum tormentum ei vita sit, bona spe fretus, acerba vita velut a carcere se eximat, vel ab aliis eximi sua voluntate patiatur.

2773. Nam quis amphoram exsiccans foecem exorberet (Seneca epist. 58.) quis in poenas et risum viveret? stulti est manere in vita cum sit miser.

2774. Expedit. ad Sinas l. 1. c. 9. Vel bonorum desperatione, vel malorum perpessione fracti et fagitati, vel manus violentas sibi inferunt vel ut inimicis suis aegre faciant, &c.

2775. “No one ever died in this way, who would not have died some time or other; but what does it signify how life itself may be ended, since he who comes to the end is not obliged to die a second time?”

2776. So did Anthony, Galba, Vitellius, Otho, Aristotle himself, &c. Ajax in despair; Cleopatra to save her honour.

2777. Incertius deligitur diu vivere quam in timore tot morborum semel moriendo, nullum deinceps formidare.

2778. “And now when Ambrociotes was bidding farewell to the light of day, and about to cast himself into the Stygian pool, although he had not been guilty of any crime that merited death: but, perhaps, he had read that divine work of Plato upon Death.”

2779. Curtius l. 16.

2780. Laqueus praecisus, cont. 1. l. 5. quidam naufragio facto, amissis tribus liberis, et uxore, suspendit se; praecidit illi quidam ex praetereuntibus laqueum: A liberato reus fit maleficii. Seneca.

2781. See Lipsius Manuduc. ad Stoicam philosophiam lib. 3. dissert. 22. D. Kings 14. Lect. on Jonas. D. Abbot's 6 Lect. on the same prophet.

2782. Plautus.

2783. Martial.

2784. As to be buried out of Christian burial with a stake. Idem. Plato 9. de legibus, vult separatim sepeliri, qui sibi ipsis mortem consciscunt, &c. lose their goods, &c.

2785. Navis destitutae nauclero, in terribilem aliquem scopulum impingit.

2786. Observat.

2787. Seneca tract. 1. 1. 8. c. 4. Lex Homicida in se insepultus abjiciatur contradicitur; Eo quod afferre sibi manus coactus sit assiduis malis: summam infelicitatem suam in hoc removit, quod existimabat licere misero mori.

2788. Buchanan, Eleg. lib.

2789. Consil. 234. pro Abbate Italo.

2790. Consil. 23. aut curabitur, aut certe minus afficietur, si volet.

2791. Vide Renatum Morey Animad. in scholam Salernit, c. 38. si ad 40. annos possent producere vitam, cur non ad centum? si ad centum, cur non ad mille?

2792. Hist. Chinensum.

2793. Alii dubitant an daemon possit morbus curare quos non fecit, alii negant, sed quotidiana experientia confirmat, magos magno multorum stupore morbos curare, singulas corporis parte citra impedimentum permeare, et mediis nobis ignotis curare.

2794. Agentia cum patientibus conjugant.

2795. Cap. 11. de Servat.

2796. Haec alii rident, sed vereor ne dum nolumus esse creduli, vitium non efugiamus incredulitatis.

2797. Refert Solomonem mentis morbos curasse, et daemones abegisse ipsos carminibus, quod et coram Vespasiano fecit Eleazar.

2798. Spirituales morbi spiritualiter curari debent.

2799. Sigillum ex auro peculiari ad Melancholiam, &c.

2800. Lib. 1. de occult. Philos. nihil refert an Deus an diabolus, angeli an immundi spiritus aegro opem ferant, morbus curetur.

2801. Magus minister et Vicarius Dei.

2802. Utere forti imaginatione et experieris effectum, dicant in adversum quicquid volunt Theologi.

2803. Idem Plinius contendit quosdam esse morbos qui incantationibus solum curentur.

2804. Qui talibus credunt, aut ad eorum domos euntes, aut suis domibus introducunt, aut interrogant, sciant se fidem Christianam et baptismum praevaricasse, et Apostatas esse. Austin de superstit. observ. hoc pacto a Deo deficitur ad diabolum, P. Mart.

2805. Mori praestat quam superstitiose sanari, Disquis. mag. l. 2. c. 2. sect. 1. quaest. 1. Tom. 3.

2806. P. Lumbard.

2807. Suffitus, gladiorum ictus, &c.

2808. The Lord hath created medicines of the earth, and he that is wise will not abhor them, Ecclus. xxxviii. 4.

2809. My son, fail not in thy sickness, but pray unto the Lord, and he will make thee whole, Ecclus. xxxviii. 9.

2810. Huc omne principium, huc refer exitum. Hor. 3. carm. Od. 6.

2811. Music and fine fare can do no good.

2812. Hor. l. 1. ep. 2.

2813. Sint Craesi et Crassi licet, non hos Pactolus aureas undas agens eripiet unquam e miseriis.

2814. Scientia de Deo debet in medico infixa esse, Mesue Arabs. Sanat omnes languores Deus. For you shall pray to your Lord, that he would prosper that which is given for ease, and then use physic for the prolonging of life, Ecclus. xxxviii. 4.

2815. 27 Omnes optant quandam in medicina felicitatem, sed hanc non est quod expectent, nisi deum vera fide invocent, atque regros similiter ad ardentem vocationem excitent.

2816. 28 Lemnius e Gregor. exhor. ad vitam opt. instit. cap. 48. Quicquid meditaris aggredi aut perficere. Deum in consilium adhibeto.

2817. Commentar. lib. 7. ob infelicem pugnam contristatus, in aegritudinem incidit, ita ut a medicis curari non posset.

2818. In his animi malis princeps imprimis ad Deum precetur, et peccatis veniam exoret, inde ad medicinam, &c.

2819. Greg. Tholoss. To. 2. l. 28. c. 7. Syntax. In vestibule templi Solomon, liber remediorum cujusque morbi fuit, quem revulsit Ezechias, quod populus neglecto Deo nec invocato, sanitatem inde peteret.

2820. Livius l. 23. Strepunt aures clamoribus plorantium sociorum, saepius nos quam deorum invocantium opem.

2821. Rulandus adjungit optimam orationem ad finem Empyricorum. Mercurialis consil. 25. ita concludit. Montanus passim, &c. et plures alii, &c.

2822. Lipsius.

2823. Cap. 26.

2824. Lib. 2. cap. 7. de Deo Morbisque in genera descriptis deos reperimus.

2825. Selden prolog. cap. 3. de diis Syris. Rofinus.

2826. See Lilii Giraldi syntagma de diis, &c.

2827. 12 Cal. Januarii ferias celebrant, ut angores et animi solicitudines propitiata depellat.

2828. Hanc divae pennam consecravi, Lipsius.

2829. Jodocus Sincerus itin. Galliae. 1617. Huc mente captos deducunt, et statis orationibus, sacrisque peractis, in illum lectum dormitum ponunt, &c.

2830. In Gallia Narbonensi.

2831. Lib. de orig. Festorum. Collo suspensa et pergameno inscripta, cum signo crucis, &c.

2832. Em. Acosta com. rerum in Oriente gest. a societat. Jesu, Anno 1568. Epist. Gonsalvi Fernandis, Anno 1560. e Japonia.

2833. Spicel. de morbis daemoniacis, sic a sacrificulis parati unguentis Magicis corpori illitis, ut stultae plebeculae persuadeant tales curari a Sancto Antonio.

2834. Printed at London 4'to by J. Roberts. 1605.

2835. Greg. lib. 8. Cujus fanum aegrotantium multitudine refertum, undiquaque et tabellis pendentibus, in quibus sanati languores erant inscripti.

2836. “To offer the sailors' garments to the deity of the deep.”

2837. Mali angeli sumpserunt olim nomen Jovis, Junonis, Apollinis, &c. quos Gentiles deos credebant, nunc S. Sebastiani, Barbarae, &c. nomen habent, et aliorum.

2838. Part. 2, cap. 9. de spect. Veneri substituunt Virginem Mariam.

2839. Ad haec ludibria Deus connivet frequentur, ubi relicto verbo Dei, ad Satanam curritur, quales hi sunt, qui aquam lustralem, crucem, &c. lubricae fidei hominibus offerunt.

2840. Charior est ipsis homo quam sibi, Paul.

2841. Bernard.

2842. Austin.

2843. Ecclus. xxxviii. In the sight of great men he shall be in admiration.

2844. Tom. 4. Tract. 3. de morbis amentium, horum multi non nisi a Magis curandi et Astrologis, quoniam origo ejus a coelis petenda est.

2845. Lib. de Podagra.

2846. Sect. 5.

2847. Langius. J. Caesar Claudinus consult.

2848. Praedestinatum ad hunc curandum.

2849. Helleborus curat, sed quod ab omni datus medico vanum est.

2850. Antid. gen. lib. 3. cap. 2.

2851. “The leech never releases the skin until he is filled with blood.”

2852. Quod saepe evenit, lib. 3. cap. 2. cum non sit necessitas. Frustra fatigant remediis aegros, qui victus ratione curari possunt, Heurnius.

2853. Modestus et sapiens medicus, nunquam properabit ad pharmacum, nisi cogente necessitate, 41 Aphor. prudens et pius medicus cibis prius medicinal, quam medicinis puris morbum expellere satagat.

2854. Brev. 1. c. 18.

2855. Similitudo saepe bonis modicis imponit.

2856. Qui melancholicis praebent remedia non satis valida Longiores morbi imprimis solertiam medici postulant et fidelitatem, qui enim tumultuario hos tractant, vires absque ullo commodo laedunt et frangunt, &c.

2857. Naturae remissionem dare oportet.

2858. Plerique hoc morbo medicina nihil profecisse visi sunt, et sibi demissi invaluerunt.

2859. Abderitani ep. Hippoc.

2860. Quicquid auri apud nos est, libenter persolvemus, etiamsi tota urbs nostra aurum esset.

2861. Seneca.

2862. Per. 3. Sat.

2863. De anima. Barbara tamen immanitate, et deploranda inscitia contemnunt praecepta sanitatis mortem et morbos ultro accersunt.

2864. Consul. 173. e Scoltzio Melanch. Aegrorum hoc fere proprium est, ut graviora dicant esse symptomata, quam revera sunt.

2865. Melancholici plerumque medicis sunt molesti, ut alia aliis adjungant.

2866. Oportet infirmo imprimere salutem, utcunque promittere, etsi ipse desperet. Nullum medicamentum efficax, nisi medicus etiam fuerit fortis imaginationis.

2867. De promise, doct. cap. 15. Quoniam sanitatis formam animi medici continent.

2868. Spes et confidentia, plus valent quam medicina.

2869. Felicior in medicina ob fidem Ethnicorum.

2870. Aphoris. 89. Aeger qui plurimos consulit medicos, plerumque in errorem singulorum cadit.

2871. Nihil ita sanitatem impedit, ac remediorum crebra mutatio, nec venit vulnus ad cicatricem in quo diversa medicamenta tentantur.

2872. Melancholicorum proprium, quum ex eorum arbitrio non fit subita mutatio in melius, alterare medicos qui quidvis, &c.

2873. Consil. 31. Dum ad varia se conferunt, nullo prosunt.

2874. Imprimis hoc statuere oportet, requiri perseverantiam, et tolerantiam. Exiguo enim tempore nihil ex, &c.

2875. Si curari vult, opus est pertinaci perseverantia, fideli obedientia, et patientis singulari, si taedet aut desperet, nullum habebit effectum.

2876. Aegritudine amittunt patientiam, et inde morbi incurabiles.

2877. Non ad mensem aut annum, sed opportet toto vitae curriculo curationi operam dare.

2878. Camerarius emb. 55. cent. 2.

2879. Praefat. de nar. med. In libellis quae vulgo versantur apud literatos, incautiores multa legunt, a quibus decipiuntur, eximia illis, sed portentosum hauriunt venenum.

2880. Operari ex libris, absque cognitione et solerti ingenio, periculosum est. Unde monemur, quam insipidum scriptis auctoribus credere, quod hic suo didicit periculo.

2881. Consil. 23. haec omnia si quo ordine decet, egerit, vel curabitur, vel certe minus afficietur.

2882. Fuchsius cap. 2. lib. 1.

2883. In pract. med. haec affectio nostris temporibus frequentissima, ergo maxime pertinet ad nos hujus curationem intelligere.

2884. Si aliquis horum morborum, summus sanatur, sanantur omnes inferiores.

2885. Instit. cap. 8. sect. 1. Victus nomine non tam cibus et potus, sed aer, exercitatio, somnus, vigilia, et reliquae res sex non-naturales contineritur.

2886. Sufficit plerumque regimen rerum sex non-naturalium.

2887. Et in his potissima sanitas consistit.

2888. Nihil hic agendum sine exquisita vivendi ratione, &c.

2889. Si recens malum sit ad pristinum habitum recuperandum, alia medela non est opus.

2890. Consil. 99. lib. 2. si celsitudo tua, rectam victus rationem, &c.

2891. Moneo Domine, ut sis prudens ad victum, sine quo caetera remedia frustra adhibentur.

2892. Omnia remedia irrita et vana sine his. Novistis me plerosque ita laborantes, victu potius quam medicamentis curasse.

2893. “When you are again lean, seek an exit through that hole by which lean you entered.”

2894. l. de finibus Tarentinis et Siculis.

2895. Modo non multum elongentur.

2896. Lib. 1. de melan. cap. 7. Calidus et humidus cibus concoctu, facilis, flatus exortes, elixi non assi, neque sibi frixi sint.

2897. Si interna tantum pulpa devoretur, non superficies torrida ab igne.

2898. Bene nutrientes cibi, tenella aetas multum valet, carnes non virosae, nec pingues.

2899. Hoedoper. peregr. Hierosol.

2900. Inimica stomacho.

2901. Not fried or buttered, but poached.

2902. Consil. 16. Non improbatur butyrum et oleum, si tamen plus quam par sit, non profundatur: sacchari et mellis usus, utiliter ad ciborum condimenta comprobatur.

2903. Mercurialis consil. 88. acerba omnia evitantur.

2904. Ovid. Met. lib. 15. “Whoever has allayed his thirst with the water of the Clitorius, avoids wine, and abstemious delights in pure water only.”

2905. Pregr. Hier.

2906. The Dukes of Venice were then permitted to marry.

2907. De Legibus.

2908. Lib. 4. cap. 10. Magna urbis utilitas cum perennes fontes muris includuntur, quod si natura non praestat, effondiendi, &c.

2909. Opera gigantum dicit aliquis.

2910. De aquaeduct.

2911. Curtius Fons a quadragesimo lapide in urbem opere arcuato perductus. Plin. 36. 15.

2912. Quaeque domus Romae fistulas habebat et canales, &c.

2913. Lib. 2. ca. 20. Jod. a Meggen. cap. 15. pereg. Hier. Bellonius.

2914. Cypr. Echovius delit. Hisp. Aqua profluens inde in omnes fere domos ducitur, in puteis quoque aestivo tempore frigidissima conservatur.

2915. Sir Hugh Middleton, Baronet.

2916. De quaesitis med. cent. fol. 354.

2917. De piscibus lib. habent omnes in lautitiis, modo non sint e caenoso loco.

2918. De pisc. c. 2. l. 7. Plurimum praestat ad utilitatem et jucunditatem. Idem Trallianus lib. 1. c. 16. pisces petrosi, et molles carne.

2919. Etsi omnes putredini sunt obnoxii, ubi secundis mensis, incepto jam priore, devorentur, commodi succi prosunt, qui dulcedine sunt praediti. Ut dulcia cerasa, poma, &c.

2920. Lib. 2. cap. 1.

2921. Montanus consil. 24.

2922. Pyra quae grato sunt sapore, cocta mala, poma tosta, et saccliaro, vel anisi semine conspersa, utiliter statim a prandio vel a caena sumi possunt, eo quod ventriculum roborent et vapores caput petentes reprimant. Mont.

2923. Punica mala aurantia commode permittuntur modo non sint austera et acida.

2924. Olera omnia praeter boraginem, buglossum, intybum, feniculum, anisum, melissum vitari debent.

2925. Mercurialis pract. Med.

2926. Lib. 2. de com. Solus homo edit bibitque, &c.

2927. Consil. 21. 18. si plus ingerata quam par est, et ventriculus tolerare posset, nocet, et cruditates generat &c.

2928. Observat. lib. 1. Assuescat bis in die cibos, sumere, certa semper hora.

2929. Ne plus ingerat cavendum quam ventriculus ferre potest, semperque surgat a mensa non satur.

2930. Siquidem qui semimansum velociter ingerunt cibum, ventriculo laborem inferunt, et flatus maximos promovent, Crato.

2931. Quidam maxime comedere nituntur, putantes ea ratione se vires refecturos; ignorantes, non ea quae ingerunt posse vires reficere, sed quae probe concoquunt.

2932. Multa appetunt, pauca digerunt.

2933. Saturnal. lib. 7. cap. 4.

2934. Modicus et temperatus cibus et carni et animae utilis est.

2935. Hygiasticon reg. 14. 16. unciae per diem sufficiant, computato pane, carne ovis, vel aliis obsoniis, et totidem vel paulo plures unciae protus.

2936. Idem reg. 27. Plures in domibus suis brevi tempore pascentes extinguuntur, qui si triremibus vincti fuissent, aut gregario pane pasti, sani et incolumes in longam aetatem vitam prorogassent.

2937. Nihil deterius quam diversa nutrientia simul adjungere, et comedendi tempus prorogare.

2938. Lib. 1. hist.

2939. Hor. ad lib. 5. ode ult.

2940. Ciborum varietate et copia in eadem mensa nihil nocentius homini ad lutem, Fr. Valleriola, observ. l. 2. cap. 6.

2941. Tul. orat. pro M. Marcel.

2942. Nullus cibum sumere debet, nisi stomachus sit vacuus. Gordon, lib. med. l. 1. c. 11.

2943. E multis eduliis unum elige, relictisque caeteris, ex eo comede.

2944. L. de atra bile. Simplex sit cibus et non varius: quod licet dignitati tuae ob convivas difficile videatur, &c.

2945. Celsitudo tua prandeat sola, absque apparatu aulico, contentus sit illustrissimus princeps duobus tantum ferculis, vinoque Rhenano solum in mensa utatur.

2946. Semper intra satietatem a mensa recedat, uno ferculo, contentus.

2947. Lib. de Hel. et Jejunio. Multo melius in terram vina fudisses.

2948. Crato. Multum refert non ignorare qui cibi priores, &c. liquida precedant carnium jura, pisces, fructus, &c. Coena brevior sit prandio.

2949. Tract. 6. contradict. 1. Lib. 1.

2950. Super omnia quotidianum leporem habuit, et pomis indulsit.

2951. Annal. 6. Ridere solebat eos, qui post 30. aetatis annum, ad cognoscenda corpori suo noxia vel utilia, alicujus consilii indigerent.

2952. A Lessio edit. 1614.

2953. Aegyptii olim omnes morbos curabant vomitu et jejunio. Bohemus lib. 1. cap. 5.

2954. “He who lives medically lives miserably.”

2955. Cat. Major: Melior conditio senis viventis ex praescripto artis medicae, quam adolescentis luxuriosi.

2956. Debet per amaena exerceri, et loca viridia, excretis prius arte vel natura alvi excrementis.

2957. Hildesheim spicel, 2. de met. Primum omnium operam dabis ut singulis diebus habeas beneficium ventris, semper cavendo ne alvus sit diutis astricta.

2958. Si non sponte, clisteribus purgetar.

2959. Balneorum usus dulcium, siquid aliud, ipsis opitulatur. Credo haec dici cum aliqua jactantia, inquit Montanus consil. 26.

2960. In quibus jejunus diu sedeat eo tempore, ne sudorem excitent aut manifestum teporem, sed quadam refrigeratione humectent.

2961. Aqua non sit calida, sed tepida, ne sudor sequatur.

2962. Lotiones capitis ex lixivio, in quo herbas capitales coxerint.

2963. Cap. 8. de mel.

2964. Aut axungia pulli, Piso.

2965. Thermae. Nympheae.

2966. Sandes lib. 1. saith, that women go twice a week to the baths at least.

2967. Epist. 3.

2968. Nec alvum excernunt, quin aquam secum portent qua partes obscaenas lavent. Busbequius ep. 3. Leg. Turciae.

2969. Hildesheim speciel. 2. de mel. Hypocon. si non adesset jecoris caliditas, Thermas laudarem, et si non nimia humoris exsiccatio esset metuenda.

2970. Fol. 141.

2971. Thermas Lucenses adeat, ibique aquas ejus per 15. dies potet, et calidarum aquarum stillicidiis tum caput tum ventriculum de more subjiciat.

2972. In panth.

2973. Aquae Porrectanae.

2974. Aquae Aquariae.

2975. Ad aquas Aponenses velut ad sacram anchoram confugiat.

2976. Joh. Baubinus li. 3. c. 14. hist. admir. Fontis Bollenses in ducat. Wittemberg laudat aquas Bollenses ad melancholicos morbos, maerorem, fascinationem, aliaque animi pathemata.

2977. Balnea Chalderina.

2978. Hepar externe ungatur ne calefiat.

2979. Nocent calidis et siccis, cholericis, et omnibus morbis ex cholera, hepatis, splenisque affectionibus.

2980. Lib. de aqua. Qui breve hoc vitae curriculum cupiunt sani transigere, frigidis aquis saepe lavare debent, nulli aetati cum sit incongrua, calidis imprimis utilis.

2981. Solvit Venus rationis vim impeditam, ingentes iras remittit, &c.

2982. Multi comitiales, melancholici, insani, hujus usu solo sanati.

2983. Si omittatur coitus, contristat, et plurimum gravat corpus et animum.

2984. Nisi certo constet nimium semen aut sanguinem causam esse, aut amor praecesserit, aut, &c.

2985. Athletis, Arthriticis, podagricis nocet, nec opportuna prodest, nisi fortibus et qui multo sanguine abundant. Idem Scaliger exerc. 269. Turcis ideo luctatoribus prohibitum.

2986. De sanit tuend. lib. 1.

2987. Lib. 1. ca. 7. exhaurit enim spiritus animumque debilitat.

2988. Frigidis et siccis corporibus inimicissima.

2989. Vesci intra satietatem, impigrum esse ad laborem, vitale semen conservare.

2990. Nequitia est quae te non sinit esse senem.

2991. Vide Montanum, Pet. Godefridum, Amorum lib. 2. cap. 6. curiosum de his, nam et numerum de finite Talimudistis, unicuique sciatis assignari suum tempus, &c.

2992. Thespiadas genuit.

2993. Vide Lampridium vit. ejus 4.

2994. Et lassata viris, &c.

2995. Vid. Mizald. cent. 8. 11. Lemnium lib. 2. cap. 16. Catullum ad Ipsiphilam, &c. Ovid. Eleg. lib. 3. et 6. &c. quod itinera una nocte confecissent, tot coronas ludicro deo puta Triphallo, Marsiae, Hermae, Priapo donarent, Cin. gemus tibi mentulam coronis, &c.

2996. Pernobopcodid. Gasp. Barthii.

2997. Nich. de Lynna, cited by Mercator in his map.

2998. Mons Sloto. Some call it the highest hill in the world, next Teneriffe in the Canaries, Lat. 81.

2999. Cap. 26. in his Treatise of Magnetic Bodies.

3000. Lege lib. 1. cap. 23. et 24. de magnetica philosophia, et lib. 3. cap. 4.

3001. 1612.

3002. M. Brigs, his map, and Northwest Fox.

3003. Lib. 2. ca. 64. de nob. civitat. Quinsay, et cap. 10. de Cambalu.

3004. Lib. 4. exped. ad Sinas, ca. 3. et lib. 5. c. 18.

3005. M. Polus in Asia Presb. Joh, meminit lib. 2. cap. 30.

3006. Alluaresius et alii.

3007. Lat. 10. Gr. Aust.

3008. Ferdinando de Quir. Anno 1612.

3009. Alarum pennae continent in longitudine 12. passus, elephantem in sublime tollere potest. Polus l. 3. c. 40.

3010. Lib. 2. Descript. terrae sanctae.

3011. Natur. quaest. lib. 4. cap. 2.

3012. Lib. de reg. Congo.

3013. Exercit. 47.

3014. See M. Carpenter's Geography, lib. 2. cap. 6. et Bern. Telesius lib. de mari.

3015. Exercit. 52. de maris motu causae investigandae: prima reciprocationis, secunda varietatis, tertia celeritatis, quarta cessationis, quinta privationis, sexta contrarietatis. Patritius saith 52 miles in height.

3016. Lib. de explicatione locoram Mathem. Aristot.

3017. Laet. lib. 17. cap. 18. descrip. occid. Ind.

3018. Luge alii vocant.

3019. Geor. Wernerus, Aquae lanta celeritate erumpunt et absorbentur, ut expedito equiti aditum intereludant.

3020. Boissardus de Magis cap. de Pilapiis.

3021. In campis Lovicen, solum visuntur in nive, et ubinam vere, aestate, autumno se occultant. Hermes Polit. l. 1. Jul. Bellius.

3022. Statim ineunte vere sylvae strepunt eorum cantilenis. Muscovit. comment.

3023. Immergunt se fluminibus, lacubusque per hyemem totam, &c.

3024. Caeterasque volucres Pontum hyeme adveniente e nostris regionibus Europeis transvolantes.

3025. Survey of Cornwall.

3026. Porro ciconiae quonam a loco veniant, quo se conferant, incompertum adhuc, agmen venientium, descendentium, ut gruum venisse cernimus, nocturnis opinor temporibus. In patentibus Asiae campis certo die congregant se, eam quae novissime advenit lacerant, inde avolant. Cosmog. l. 4. c. 126.

3027. Comment. Muscov.

3028. Hist. Scot. l. 1.

3029. Vertomannus l. 5. c. 16. mentioneth a tree that bears fruits to eat, wood to burn, bark to make ropes, wine and water to drink, oil and sugar, and leaves as tiles to cover houses, flowers, for clothes, &c.

3030. Animal infectum Cusino, ut quis legere vel scribere possit sine alterius ope luminis.

3031. Cosmog. lib. 1. cap. 435 et lib. 3. cap. 1. habent ollas a natura formatas e terra extractas, similes illis a figulis factis, coronas, pisces, aves, et omnes animantium species.

3032. Ut solent hirundines et ranae prae frigoris magnitudine mori, et postea redeunte vere 24. Aprilis reviviscere.

3033. Vid. Pererium in Gen. Cor. a Lapide, et alios.

3034. In Necyotnantia Tom. 2.

3035. Pracastorius lib. de simp. Georgius Merula lib. de mem. Julius Billius, &c.

3036. Bimlerua, Ortelius, Brachiis centum subterra reperta est, in qua quadraginta octo cadavera inerant, Anchorae, &c.

3037. Pisces et conchae in montibus reperiuntur.

3038. Lib. de locis Mathemat. Aristot.

3039. Or plain, as Patricius holds, which Austin, Lactamius, and some others, held of old as round as a trencher.

3040. Li. de Zilphia et Pigmeia, they penetrate the earth as we do the air.

3041. Lib. 2. c. II2.

3042. Commentar. ad annum 1537. Quicquid dicunt, Philosophi, quaedam sunt Tartari ostia, et loca puniendis animis destinata, ut Hecla mons, &c. ubi mortuorum spiritus visuntur, &c. voluit Deus extare talia loca, ut discant mortales.

3043. Ubi miserabiles ejulantium voces audiuntur, qui auditoribus horrorem incutiunt hand vulgarem, &c.

3044. Ex sepulchris apparent mense Martio, et rursus sub terram se abscondunt, &c.

3045. Descript. Graec. lib. 6. de Pelop.

3046. Conclave Ignatii.

3047. Melius dubitare de occultis, quam litigare de incertis, ubi flamina inferni, &c.

3048. See Dr. Reynolds praelect. 55. in Apoc.

3049. As they come from the sea, so they return to the sea again by secret passages, as in all likelihood the Caspian Sea vents itself into the Euxine or ocean.

3050. Seneca quaest. lib. cap. 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12. de causis aquarum perpetuis.

3051. In iis nec pullos hirundines excludunt, neque, &c.

3052. Th. Ravennas lib. de vit. hom. praerog. ca. ult.

3053. At Quito in Peru. Plus auri quam terrae foditur in aurifodinis.

3054. Ad Caput bonae spei incolae sunt nigerrimi: Si sol causa, cur non Hispani et Italiaeque nigri, in eadem latitudine, aeque distantes ab Aequatore, hi ad Austrum, illi ad Boream? qui sub Presbytero Johan. habitant subfusci sunt, in Zeilan et Malabar nigri, aeque distantes ab Aequatore, eodemque coeli parallelo: sed hoc magis mirari quis possit, in tota America nusquam nigros inveniri, praeter paucos in loco Quareno illis dicto: quae hujus coloris causa efficiens, coelive an terrae qualitas, an soli proprietas, aut ipsorum hominum innata ratio, aut omnia? Ortelius in Africa Theat.

3055. Regio quocunque anni tempore temperatissima. Ortel. Multas Galliae et Italiae Regiones, molli tepore, et benigna quadam temperie prorsus antecellit, Jovi.

3056. Lat. 45. Danubii.

3057. Quevira lat. 40.

3058. In Sir Fra. Drake's voyage.

3059. Lansius orat. contra Hungaros.

3060. Lisbon lat. 38.

3061. Danzig lat. 54.

3062. De nat. novi orbis lib. 1. cap. 9. Suavissimus omnium locus, &c.

3063. The same variety of weather Lod. Guicciardine observes betwixt Liege and Ajax not far distant, descript. Belg.

3064. Magin. Quadus.

3065. Hist. lib. 5.

3066. Lib. 11. cap. 7.

3067. Lib. 2. cap. 9. Cur. Potosi et Plata, urbes in tam tenui intervallo, utraque mont osa, &c.

3068. Terra malos homines nunc educat atque pusillos.

3069. Nav. l. 1. c. 5.

3070. Strabo.

3071. As under the equator in many parts, showers here at such a time, winds at such a time, the Brise they call it.

3072. Ferd. Cortesius. lib. Novus orbis inscript.

3073. Lapidatum est. Livie.

3074. Cosmog. lib. 4. cap. 22. Hae tempestatibus decidunt e nubibus faeculentis, depascunturque more locustorum omnia virentia.

3075. Hort. Genial. An a terra sursum rapiuntur a solo iterumque cum pluviis praecipitantur? &c.

3076. Tam ominosus proventus in naturales causas referri vix potest.

3077. Cosmog. c. 6.

3078. Cardan saith vapours rise 288 miles from the earth, Eratosthenes 48 miles.

3079. De Subtil. l. 2.

3080. In progymnas.

3081. Praefat. ad Euclid. Catop.

3082. Manucodiatae, birds that live continually in the air, and are never seen on ground but dead: See Ulysses Alderovand. Ornithol. Scal. exerc. cap. 229.

3083. Laet. descrip. Amer.

3084. Epist. lib. 1 p. 83. Ex quibus constat nec diversa aeris et aetheris diaphana esse, nec refractiones aliunde quam a crasso aere causari—Non dura aut impervia, sed liquida, subtilis, motuique Planetarium facile cedens.

3085. In Progymn. lib. 2. exempl. quinque.

3086. In Theoria nova Met. caelestium 1578.

3087. Epit. Astron. lib. 4.

3088. Multa sane hinc consequuentur absurda, et si nihil aliud, tot Cometae in aethere animadversi, qui nullius orbus ductum comitantur, id ipsum sufficienter refellunt. Tycho astr. epist. page 107.

3089. In Theoricis planetarum, three above the firmament, which all wise men reject.

3090. Theor. nova coelest. Meteor.

3091. Lib. de fabrica mundi.

3092. Lib. de Cometis.

3093. An sit crux et nubecula in coelis ad Polum Antarcticum, quod ex Corsalio refert Patritius.

3094. Gilbertus Origanus.

3095. See this discussed in Sir Walter Raleigh's history, in Zanch. ad Casman.

3096. Vid. Fromundum de Meteoris, lib. 5. artic. 5. et Lansbergium.

3097. Peculiari libello.

3098. Comment. in mortum terrae Middlebergi 1630.

3099. Peculiari libello.

3100. See Mr. Carpenter's Geogr. cap. 4. lib. 1. Campanella et Origanus praef Ephemer. where Scripture places are answered.

3101. De Magnete.

3102. Comment, in 2 cap. sphaer. Jo. de Sacr. Bosc.

3103. Dist. 3. gr. 1. a Polo.

3104. Praef. Ephem.

3105. Which may be full of planets, perhaps, to us unseen, as those about Jupiter, &c.

3106. Luna circumterrestris Planeta quum sit, consentaneum est esse in Luna viventes creaturas, et singulis Planetarum globis sui serviunt circulatores, ex qua consideratione, de eorum incolis summa probabilitate concludimus, quod et Tychoni Braheo, e sola consideratione vastitatis eorum visum fuit. Kepl. dissert, cum nun. sid. f. 29.

3107. Temperare non possum quin ex inventis tuis hoc moneam, veri non absimile, non tam in Luna, sed etiam in Jove, et veliquis Planetis incolas esse. Kepl. fo. 26. Si non sint accolae in Jovis globo, qui notent admirandam hanc varietatem oculis, cui bono quatuor illi Planetae Jovem circumcursitant?

3108. Some of those above Jupiter I have seen myself by the help of a glass eight feet long.

3109. Rerum Angl. l. 1. c. 27 de viridibus pueris.

3110. Infiniti alii mundi vel ut Brunus, terrae huic nostrae similes.

3111. Libro Cont. philos. cap. 29.

3112. Kepler fol. 2. dissert. Quid impedit quin credamus ex his initiis, plures alios mundos detegendos, vel (ut Democrito placuit) infinitos?

3113. Lege somnium Kepler: edit. 1635.

3114. Quid igitur inquies, si sint in coelo plures globi, similes nostrae telluris, an cum illis certabimus, quis meliorem mundi plagam teneat? Si nobiliores illorum globi, nos non sumus creaturarum rationalium nobilissimi: quomodo igitur omnia propter hominem? quomodo nos domini operum Dei? Kepler, fol. 29.